Over het leven van Karel

Een kort verslag over Karel door Toos de Groot de Bruijn

Karel werd geboren als 2de kind op 27 februari 1948. Kort na de 2de wereldoorlog.
De oorlog had een diepe groef gemaakt in het leven van Rotterdamse huisgezinnen.

Op zijn 2de jaar werd hij in het ziekenhuis opgenomen ivm het lijden aan pijn in zijn zij.
Keer op keer werd hij opgenomen en geopereerd vanwege een nier dat niet goed werkte.
Hij werd langdurig regelmatig van school thuisgehouden.
Hij wandelde veel met zijn vader door de Rotterdamse haven.

In 1959 kwam hij thuis van de zoveelste operatie.
De volgende avond werd zijn vader, gestorven, tijdens zijn werk op een buitenlands schip, thuis gebracht.
Dit was een grote tragedie in het gezin van de familie de Groot.

In 1960 werd Karel eindelijk verlost van de zieke nier.
Operatief is deze verwijderd en Karel kon gaan leven.

In de 60er jaren kwam er een complete omslag in de jeugd van Nederland.
Ook in Rotterdam. Je kreeg de nozems en artistiekelingen.
De laatsten kweten zich van de taak om gedichten te schrijven, muziek te maken,
zoals The Endatteme Jugband deed.De Jongeren verdiepten zich in de kunst.

In 1965 kreeg ik verkering met Karel.
In 1967 werd de moeder van Karel opgenomen i.v.m. tbc.
Daar bleek dat zij ook longkanker had.
Zij stierf op 14 januari 1968.

Op 26 november 1970 zijn wij getrouwd.
Op 14 februari 1977 kregen wij een zoon. Hij bleek een ‘afwijking’ te hebben.
Paulus heeft syndroom van Down.

Paulus ontpopte zich tot een actieve, lieve en ondeugende jongen.
Het portret van hem dat Karel maakte voor mij toont heel veel liefde voor dit mannetje.

In 1980 kregen wij op 26 augustus een prachtige dochter, Anna Maria Marleen, gezond en wel.

Beide kinderen hebben het kunstzinnige talent van hun vader geërfd.

Gedurende de jaren 80 werd Karel echter steeds depressiever.
De rouwverwerking omtrent zijn vader en het verlies van zijn moeder was niet uitgewerkt.
Hij heeft hier veel over geschilderd.
Een aantal werken, gemaakt in de 80er jaren staan op deze pagina van de website.

In 1992 werd hij heel benauwd.
Na onderzoek kregen wij te horen: U heeft Longvlieskanker!
Hier is geen genezing mogelijk!
Een dodelijker vonnis kun je niet krijgen.

We gaven de hoop niet op. Zochten op alternatieve wegen.
Zijn korte verblijf in de zomer 1993 in een Antroposofisch ziekenhuis
gaf hem veel antwoorden op zijn vragen omtrent ‘Het Leven’!

De laatste maanden waren zwaar, maar hebben wij beiden ook als heel waardevol ervaren!

Mijn zeer geliefde man Karel stierf rond 23.00 uur op 25 november 1993!

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.